Zondebesef
Zondebesef is geen populair thema. Onze cultuur heeft grote moeite met het begrip zonde, schrijft ds. M. Klaassen. Het veronderstelt immers dat er iets of iemand is tegenover wie we schuldig staan.
Het gebeurde in Nigeria. Een dominee raakte betrokken bij een verkeersongeval. Hij moest mee naar het politiebureau en werd daar een nacht vastgehouden. Die nacht in de cel bracht hij door met een paar criminelen die opgepakt waren vanwege een aantal overvallen. Geen prettig gezelschap. Tot zijn grote verbazing pakte die mannen 's avonds allemaal een Bijbel om samen een bijbelstudie te beginnen. Waren ze misschien in de gevangenis tot bekering gekomen door het werk van een gevangenispredikant? Nee, het bleek dat deze criminelen belijdende christenen waren, lid van een christelijke gemeente, gewend om elke dag bijbelstudie te doen. Ondertussen vonden ze het de normaalste zaak van de wereld om overvallen te plegen. Een ontstellend gebrek aan zondebesef dus.
Als je zoiets leest, vraag je je af: hoe kan dit? Ik vermoed dat hen in die kerk iets heel belangrijks is onthouden: de verkondiging van de wet van God, de verkondiging van de heiligheid van God en de noodzaak om berouw te hebben. Er is geen berouw zonder zondebesef en er is geen zondebesef zonder de juiste prediking van het Woord van God.
Lees het complete artikel in De Waarheidsvriend van 23 februari 2012. Klik hier voor een abonnement.
Meer artikelen »
